معرفی سازمان

سابقه هواشناسی در ایران:

فعالیتهای منظم هواشناسی اولین بار با اندازه گیری عناصر جوی توسط سفارتخانه های انگلیس و روس در تهران و مناطق نفت خیز جنوب كشور آغاز شد كه این اطلاعات به بایگانی كشورهای مربوطه منتقل شده و احتمالاً در برنامه های تحقیقاتی آنها مورد استفاده قرارگرفته است. درس هواشناسی در سال 1298 در برنامه درسی مدرسه برزگران منظور شد كه این درس توسط معلمان فرانسوی تدریس میشد و در همان محل اولین سكوی هواشناسی احداث شد كه در آن دمای هوا و رطوبت نسبی و میزان بارندگی اندازه گیری می‌شد. این ایستگاه در سال 1308 كامل شد و اكثر عناصر جوی را دیده بانی میكرد. بتدریج در اثر نیاز شدید بخشهای كشاورزی و آبیاری تعدادی ایستگاه نیز بر حسب ضرورت در نقاط مختلف كشور تأسیس شد كه مسئولیت آن با بنگاه مستقل آبیاری وابسته به وزات كشاورزی وقت بود. بعد از جنگ جهانی دوم نیروهای متفقین برای سلامت پرواز هواپیماهای خود یك واحد كوچك هواشناسی دایر كردند كه نیازهای هواشناسی بخش هواپیمایی آنها را تأمین می‌كرد. دراین زمان بنگاه مستقل آبیاری وزارت كشاورزی اقدام به تربیت یك گروه دیدبان هواشناس نمود كه این دیدبانان درسال 1327 فارغ تحصیل شده و در ایستگاههای هواشناسی مشغول به كار شدند. هواپیمائی كشوری نیز به علت نیاز به اطلاعات جوی در فرودگاه‌های اصلی كشور اقدام به تأسیس ایستگاه‌های هواشناسی كرد. در اثر نیاز شدید برنامه ریزان به آمار و اطلاعات اقلیمی از نواحی مختلف كشور و ناهماهنگی در تأسیس ایستگاههای هواشناسی كه توسط بخش‌های مختلف انجام می‌شد مسوولان وقت تأسیس یك واحد هواشناسی مستقل در كشور را ضروری دانسته و در سال 1334 شمسی اداره كل هواشناسی كشور وابسته به وزارت راه تأسیس شد. این اداره كل بعدها به صورت سازمانی مستقل زیر نظر وزارت جنگ قرار گرفت كه بعد از انقلاب اسلامی مجدداً زیر نظارت وزارت راه و ترابری درآمد. در هنگام تشكیل اداره كل هواشناسی در سال 1334 تمامی ایستگاه‌های هواشناسی كه توسط بخش‌های مختلف تأسیس شده بودند به این اداره كل واگذار شدند. ایستگاه‌های واگذار شده از نوع سینوپتیك، اقلیم شناسی و باران سنجی بودند كه هر یك دیدبانی‌های مربوط به خود را انجام می‌دادند. در آن زمان تعداد ایستگاههای سینوپتیك 34 و اقلیم شناسی 107 و باران سنجی 160 ایستگاه بود. گسترش ایستگاه‌های هواشناسی و توسعه شبكه آن پس از انقلاب اسلامی شتاب بیشتری پیداكرد و در سال 1338 هواشناسی ایران به عنوان یكصدوسومین عضو سازمان هواشناسی جهانی به عضویت این سازمان در آمد. سازمان هواشناسی كشور قبل از انقلاب بیشتر در خدمت حمل و نقل هوایی و صنعت هواپیمائی بود و به مسائل هواشناسی كاربردی كمتر توجه می‌شد ولی پس از انقلاب اسلامی و با تعیین كشاورزی به عنوان محور اصلی فعالیتهای اقتصادی كشور، این سازمان نیز خدمات خود را به سمت كشاورزی متوجه كرد و امروزه توسعه ایستگاهها و بهبود سیستم آمار هواشناسی كشور در جهت ارائه خدمات به بخشهای تحقیقاتی كشاورزی، دامداری، آبیاری و غیره گرایش دارد. امر تحقیقات به عنوان بخشی از فعالیتهای مستمر این سازمان بدون استفاده از كامپیوتر و اصلاح روشهای جمع آوری و بایگانی آمار میسر نبوده و لذا از سال 1362 سعی شد با تجهیز مركز كامپیوتر سازمان به یكی از پیشرفته ترین كامپیوترهای موجود در جهان و با تبدیل نقشه‌ها و گرافها به صورت میكرو فیلم مجموعه این مدارك بتواند پژوهشگران را در دسترسی سریع به اطلاعات یاری كند . همچنین مراكز تحقیقاتی سازمان با تشویق كارشناسان و محققان هواشناسی توانسته است آثار بسیاری ترجمه و تالیف نماید. با توجه به اهمیت ارتباطات در هواشناسی، شبكه ایستگاههای سینوپتیك كشور با مجهز شدن به دستگاههای بیسیم ssb و برقراری خطوط تلكس در مراكز مناطق تقویت شد و كلیه اطلاعات جوی از 160 ایستگاه سینوپتیك به طور همزمان ساعت به ساعت در مركز مخابرات تهران جمع‌آوری می‌شود و به صورت بلادرنگ و یا به صورت آمار در اختیار مركز پیش بینی و مركز خدمات كامپیوتری سازمان قرار می‌گیرد. كارشناسان مركز كامپیوتر با توجه به دستور العملها و استانداردهای بین المللی در چند مرحله كار كنترل كیفی و كمی اطلاعات رسیده را به صورت دستی و كامپیوتری انجام میدهند و نتایج را روی نوار و دیسك‌های كامپیوتری منتقل می‌كنند .

1 آقای مهندس کريم بخش
از تاريخ: 1374/12/12
تا تاريخ: 1380/07/01

2 آقاي مهندس جانلو
از تاريخ: 1380/07/01
تا تاريخ: 1383/06/31

3 آقای مهندس رضوي
از تاريخ: 1383/06/15
تا تاريخ: 1389/05/13

4 آقای مهندس غلامپور
از تاريخ: 1389/05/01
تا تاريخ: 1389/10/25

5 آقای مهندس صادقيان
از تاريخ: 1389/10/25
تا تاريخ: 1393/02/02

6 آقای مهندس كمانگر
از تاريخ: 1393/02/02
تا تاريخ: 1397/01/01

7 آقای مهندس دادرس
از تاريخ: 1397/01/01